Wisten wij veel. Wie de goeden en de slechten waren. Dat oorlogen koud konden zijn maar niet zo destructief als relaties. Dat een kilo lood en een kilo pluimen even zwaar wegen en dat treinen altijd links rijden. Wisten wij veel. Het leven nog even helder als een kinderboek. Dat wij het anders zouden doen. Beter. Dat we alles konden worden en dat we tijd hadden om te verdoen onderweg daar naartoe. Wisten wij veel. Hoe de geschiedenis ergens naartoe ging. Vooruit. Hoger. Dat de witte mensjes voorop liepen en dat de goede witte mensjes ook zorgden voor alle andere mensjes. Dat we mochten meespelen in een groter verhaal. Wisten wij veel. Dat God zijn luister zou verliezen. Maar nooit helemaal. Dat schoonheid en ambacht zou gevangen worden in nullen en enen. Dat niets nog gekapt wordt in stenen. Wisten wij veel. Dat ook geliefden sterven. Dat dromen je ver van huis en jezelf kunnen laten dwalen. Dat alles van waarde voor eeuwig is en dat iets in elk van ons voor eeuwig is. En dat we net daar vaak te weinig waarde aan hechten. Wisten wij veel. Weten wij veel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten